Procom Technology SAN Solutions

استفاده از یک فضای ذخیره سازی که به صوزت مستقیم به سرور متصل است علاوه بر حذف امکان مدیریت مرکزی، باعث هدر رفتن منابع نیز می شود چرا که در هر زمان سرور ها از بخشی از فضای ذخیره سازی را استفاده می کنند. این مشکل وقتی ملموس می شود که محیطی را تصور کنیم که در آن امکان تخصیص دینامیک فضای ذخیره سازی به سرور ها وجود دارد. بدین صورت که تمامی فضای دخیره سازی بجای اتصال مستقیم به سرورها در یک مکان جمع شده اند و مدیر سیستم می تواند هر گاه که اراده کرد مقدار لازم فضا را در اختیار یک سرور قرار دهد. بعنوان مثال مقداری فضا از این ذخیره ساز مرکزی در اختیار سرور SQL قرار می گیرد و هر وقت احساس شد این سرور به فضای بیشتری احتیاج دارد، این فضا توسط مدیر سیستم به فضای در اختیار سرور اضافه می شود. بدین ترتیب اولا در تخصیص فضای دخیره سازی هیچ فضایی به هدر نمی رود و از طرف دیگر تمامی اعمال مدیریت فضای ذخیره سازی بر روی یک مکان انجام شده و از پراکندگی جلوگیری می شود. مشخص است که مدیریت منابع ذخیره سازی که بصورت محلی روی سرورهای مختلف قرار دارند چقدر مشکل است.

اگر بتوانیم بدین ترتیب فضای ذخیره سازی را در یک نقطه متمرکز کنیم و به مدیریت آن بپردازیم، به مزیت های ناگفته دیگری هم دست پیدا می کنیم یا بهتر است بگویم امکانات دیگری نیز قابل تصور خواهد بود. مثلا فرض کنید دو تا از سرور ها نیاز به مبادله اطلاعاتی با یکدیگر دارند. در حالتی که این اطلاعات بر روی یک منبع مرکزی وجود داشته بتشد باید بتوانیم این داده را فقط در روی همان منبع مرکزی و بدون استفاده از شبکه مبادله کنیم. بدین ترتیب ترافیک شبکه را نیز پایین آورده ایم و اجازه می دهیم فقط transaction های ضروری از شبکه استفاده کنند که خود دستاورد بزرگی است. یک قابلیت مهم دیگر همین جا به ذهن می رسد. اگر تمامی داده ها را روی یک مکان مرکزی ذخیره کرده ایم، برای تهیه نسخه پشتیبان دیگر لازم نیست داده ها را از روی شبکه به دستگاه پشتیبان گیری (مانند یک tape library) منتقل کنیم. پس در اشغال خطوط شبکه صرفه جویی بزرگی کرده ایم. فراموش نکنید که اشغال شدن و بالا رفتن ترافیک شبکه بمنظور تهیه نسخه پشتیبان یک دغدغه مهم مدیران سیستم است.

بنابراین نیاز داریم شبکه ای بسازیم که سرورها را به این دستگاه (های) ذخیره سازی مرکزی متصل سازد. این شبکه بطور کلی باید از شبکه معمولی Ethernet جدا باشد تا هم پهنای باند در اختیار شبکه Ethernet فقط برای مصرف تراکنش هایی بکار رود که به آن نیاز دارند و در عین حال نیازهای شبکه داده مثل بلادرنگ بودن تضمین شود. این شبکه جدید که آن را SAN می نامیم در واقع شبکه ای است پشت شبکه Ethernet که سرورها را به منابع ذخیره سازی متصل کرده است. از این رو اغلب شبکه Ethernet را شبکه جلوی سرورها و شبکه SAN را شبکه پشت سر سرورها تعبیر می کنند.

برای تشکیل شبکه SAN معماریهای مختلفی وجود دارد. از این معماریها می توان به Fiber Channel، iSCSI و IFC اشاره کرد. با اطمینان می توان گفت که معماری Fiber Channel مقبولیت بیشتری یافته است و تعداد دستگاههای سازگار با آن بیشتر است